Sissy
When will it go away
I’m a sissy when it comes to injections.
In the summer of 2006 I needed a shot for my first trip to Afghanistan. I fainted in the hands of a Russian doctor in New York who asked me: “Are you sure you want to go to Afghanistan?”
For my trip to Iraq I needed to know my blood group. And I didn’t know it, I look in my archives, no blood group, so I phoned my mother but she had no clue either. A big disillusionment; I thought she knew all about me that here was to know, at least about my blood. I phoned the mother of my godson and she could tell me the blood group of her son. This is more how I imagine mothers, always in the know, always willing to carry blood for their children.
In order to establish my blood group I needed to undergo a blood test.
This morning my driver, Klaas, had arranged an appointment with a lady who was going to perform the test.
Filled with shame I explained my situation to the lady .
“Lie down,” she said. “Close your eyes. Your veins are beautiful. It’s coming out already.”
And while lying there I wondered if some women (or men for that matter) think about the penis as I think about the needle: with disgust, repulsion and fear but also with some curiosity; what on earth is entering their body and when will it go away.
Maybe some sexual activity should be accompanied by a doctor; an experienced lady, who says: “It’s coming out already. Keep your eyes closed. Don’t faint. The two of you will be fine. Just keep your eyes closed.”
You are not alone in your sisterhood. May I present to you, sissy Jan T.
Although I can endure an injection, it is the combination of needles and the tapping blood that makes me faint, also when done to others. A reassuring and confident doctor and keeping your eyes closed can make a difference.
Arnon
Somehow visiting Germany did something for your English.You should visit more often.
and you can buy their voice on cd. They can't always be with you!
A penis? You mean that tingeling between man’s legs? You think women are afraid? Perhaps a little bit compassionate. But it’s definitely disgusting when it smells.
Arnon
Laura sends her sympathies. She recently survived a tetanus shot.Oscar
Please send my sympathies to Laura as well.An experienced lady
Beste Arnon,Een voorbeeld van een An experienced lady,
Portret van een oude vrouw
De familie had een achterneef - die schilderde - opdracht gegeven een portret te maken van hun moeder, zijn oudtante.
De achterneef schilderde naar de natuur. Oude mensen had hij nog niet geportretteerd.
De tijd verstreek. Het portret kreeg vorm en op een dag werd het schilderij getoond aan de familie.
Op ware grootte was een beeldvullende kop neergezet met daaronder een slab en daarachter een wastafel. De wangen van de oude vrouw waren wel mooi rood. De grijze haren, een beetje scherpe neus, nog zwarte wenkbrauwen, het voorhoofd gefronst. Het ene oog zat een beetje dicht, met het andere oog keek de vrouw je aan met een heldere blik alsof ze wilde zeggen dat dit het was wat je te wachten stond als je ouder werd. Het kon ook zijn dat ze dacht: ‘Wie ben je?. Ik ben je vergeten.’
De oude vrouw woonde in een verzorgingstehuis, zo te zien. De slab, de wastafel achter haar en één hand wijzend naar iets buiten het schilderij, misschien naar het eten dat voor haar op tafel werd neergezet. Wat opviel was de afstand tussen neus en bovenlip. Die was heel lang. De kleding van de oude vrouw was paarsig gekleurd.
Als je goed naar het schilderij keek leek het alsof het niet af was.
De onderlaag was met flinke kwasten grof neergezet. Op sommige plekken schemerde het doek er doorheen. Het schilderij oogde vlekkerig en daardoor een beetje vies. De aandacht werd getrokken naar de rode wangen en de heldere blik uit het ene oog van de vrouw. Het schilderij bood ruimte totdat wat je er zelf in wilde leggen.
De familie wilde het schilderij eerst niet. Het portret flatteerde hun moeder niet.
Na haar dood hebben ze haar portret toch opgevraagd bij de schilder en opgehangen in de huiskamer.
Simone Gerard
