back
“De auteur van de in het Latijn geschreven dichtregels benadrukt dat de stervelingen feitelijk weerloos zijn tegen dat spel dat de godin met hen speelt. Een spel dat we ook noodlot kunnen noemen, al zal menig hedendaagse sterveling dat woord tegen de borst stuiten. Noodlot heeft iets fatalistisch, bezit een religieuze connotatie, op zijn minst de echo ervan, het noodlot staat haaks op het geloof in de maakbaarheid van alles en iedereen, dat nu juist een bouwsteen van onze maatschappij is geworden. Zijn de mensen onvolmaakt? We zullen ze door middel van accijnzen, andersoortige belastingheffing en wetten tot vervolmaking dwingen, en waar dat niet slaagt, geselen we ze wel tot ze redelijk vervolmaakt zijn.”
Voor de nieuwste editie van de VARAgids, over pech, schreef Arnon Grunberg een essay over de Romeinse godin Fortuna, De vreemdeling van Albert Camus, mensen die houvast zoeken bij het urinoir en wie er wel of niet staat te plassen, en Gerard Reve’s gedicht Loos alarm.
“The author of the verses, written in Latin, emphasizes that mortals are in truth defenseless against this game the goddess plays with them. A game we might also call fate, though many a modern-day mortal will find that word hard to stomach. Fate carries a fatalistic quality, possesses a religious connotation, or at the very least its echo; fate runs squarely counter to the belief in the malleability of all things and all people, a belief that has now become a cornerstone of our society. Are humans imperfect? By means of excise taxes, other forms of taxation, and laws, we will force them toward completion, and where that fails, we will simply flog them until they are reasonably complete.”
For the latest edition of the Dutch magazine VARAgids, which focuses on misfortune, Arnon Grunberg wrote an essay about the Roman goddess Fortuna, Albert Camus’s The Stranger, people seeking solace at the urinal, and the poem Loos alarm (False alarm) by Gerard Reve.